Onze onophoudelijke stroom van gedachten

235


232
DSCN8168

Onze gedachten zijn meestal altijd bij ons en strijden altijd om onze aandacht. We gaan naar de ene afleiding naar de andere. Die onophoudelijke gedachtestroom beïnvloedt ons.

Onze gedachten hebben trillingen, net als geluiden. Als we dan onrustig zijn, onzeker of tegenstrijdige gedachten hebben, creëeren ze dissonante trillingen in ons lichaam. Zijn ze daarentegen harmonieus, vredig en creatief, dan omringen ze ons met eenheid en schoonheid. Wat er dan niet in past, kan dan gewoon verdwijnen.

Je kan dan nog zo goed en gezond mogelijk eten, maar als je gedachten chaos creëeren in je, dan blokkeren we alsnog. Dan voelen we ons nog niet in eenheid.

Onze gedachten gaan vaak op zoek naar wat er mis is… De oorzaak ligt niet buiten onszelf, zoals we vaak denken… maar binnenin ons: in ons hoofd.

Onze geest dwaalt zo vaak af…

“Hmm, de zon schijnt eindelijk na zoveel donkere dagen. Heerlijk. Wat kan ik doen met deze mooie dag? Eens gewoon heerlijk genieten, denk ik.  Goh, ik hoop dat het nu eens lang goed weer blijft. Dat is zo fijn. Dan kan mijn was ook eens sneller drogen buiten. De hoop was wordt weer groter en groter nu ik het me bedenk. De laatste keer dat mijn moeder kwam, had ze er kritiek op. Och ja, ze komt overmorgen weer. Dan zal ik zien dat ook het huis op orde is. Zoveel werk nog. De moed zakt al in mijn schoenen. Ik voel me er niet goed bij.
(en waar is dat genieten nu?)

We zijn er zo mee vertrouwd met die constante opwellingen dat we eigenlijk beperkt zijn geworden. Zo zitten we vast in dat patroon, waarmee we zijn opgegroeid. Hoe zouden we zijn zonder die beperkingen?
We denken dat we maar gewoon zijn, niet goed of gewoon dom zijn.
Ikzelf denk nog steeds een beetje zo…

We willen alles zijn wat we maar kunnen, maar zijn beperkt geworden door dat denken. We klampen ons vast aan datgene wat we gewoon zijn.
Want dat kennen we, dat voelt vertrouwd en veilig aan.
Zelfs al hebben we dromen die we graag zouden waarmaken, dan vinden we het moeilijk om de veilige zone te verlaten, om het bekende los te laten.

Maar we kunnen hieruit! We hoeven ons niet te blijven vastklampen.

Hoe?
Wordt vervolgd..

 

 

 

 

191 keer bekeken

Geef een reactie