Tag: uit de comfortzone

Wel of geen cacao voor jou?

wel of geen cacao

H et is maandagmorgen, en ik kom aan de ontbijttafel. De kinderen en ik hebben hun kommetje klaar met heerlijk fruit die Wim gesneden heeft. “Cacaooo” roept mijn innerlijk stemmetje terwijl ik de kast opendoe. Een nieuw pakketje staat te glinsteren. Ik scheur het open en ruik er eens aan, doe een paar lepeltjes in mijn kommetje, en zie alles de cacao kleur krijgen, die donkere cacao kleur, die me doet denken aan chocolademelk die ik vroeger veel dronk.

Mie chocola

Gedurende mijn kindertijd en de jaren nadien, was chocolade (en nadien cacao) iets wat vanzelfsprekend bij me hoorde. Voelde ik me moe, slecht, had ik iets te vieren, verveelde ik me… ik nam een stukje chocolade. Wou iemand me verrassen? Dan hadden ze steevast wel wat chocolade mee. Mijn moeder noemde me zelfs “Mie chocola”, als ik me ’s morgens weer een boterham met choco smeerde.

cacaoToen ik gezonder begon te eten, schakelde ik over naar chocolade zonder suiker, gezoet met stevia, rijststroop, … – wat maakt het uit –  om nadien over te schakelen naar de rawfoodrepen (lovechock, rawbite, chocodelic, …).  Alles is wel eens de revue gepasseerd en ze waren in een mum van tijd opgegeten. Daarna gebruikte ik gewoon het rauwe cacao poeder. Ik deed het poeder op bananen, appelen, in dessertjes (cacao balletjes, taartjes),…. Gaandeweg begon ik ook minder gedroogd fruit te eten en waren dessertjes iets occasioneler geworden (zie waarom-veel-minder-gedroogd-fruit-eten/).

De cacao was nog buiten schot gebleven. Het verwees naar die tijd toen alles nog zorgeloos leek

Maar niet de cacao.   Het was het enige aspect gebleven dat op de een of andere manier nog buiten schot was gebleven. Het verwees naar die tijd toen alles nog zo zorgeloos leek, toen ik dat zonder nadenken nog kon nuttigen…
Maar ik wist dat ik ook de cacao eens onder de loep moest gaan nemen.  Ik vroeg me af hoe moeilijk dat zou zijn – de rituelen met betrekking tot het cacao gebruik waren net zo ingebakken als bijvoorbeeld de brievenbus opendoen of de tafel afruimen.

Niet zonder cacao

Zelfonderzoek deed me beseffen dat ik eigenlijk niet zonder die cacao kon – zelfs al was dat maar een klein beetje op een dag. Ik hoefde niet langer meer na te denken.  Het was een hardnekkige gewoonte die ik eigenlijk niet meer wou.

Nu is dit misschien extreem gesteld. Maar het had wel degelijk invloed: de ontgoocheling die ik had als het pakje bijna op was, naar de winkel gaan met een excuus of me schuldig voelen als ik stiekem aan de pot cacao zat van een vriendin (sorry, dat was ik).

In het verleden heb ik de cacao al eens laten staan, wegens vermeende krampjes bij m’n zoontje die ik borstvoeding gaf. Maar eenmaal ik ermee terug begon, zomaar een hapje ergens, viel ik gewoon terug in die oude routine.

Gewoon doen

Het motto:

“Je weet nooit wie je zou zijn of tot wat je in staat bent tot je het gewoon eens doet”

was m’n drijfveer om de cacao eens wat meer te laten staan.

Ik testte het uit door het af en toe niet te gebruiken, bijvoorbeeld een dag niet en een dag wel.   En dat ging eigenlijk heel goed.

cacaoHet was voor mezelf ook een pychologische stimulans te weten dat ik die gewoonte die ik zo lang had, eigenlijk kon opgeven.

Het ging me daarnaast ook geld besparen (want zeg nu zelf, die cacao kost wel heel veel).

Ditmaal wist ik dat het eigenlijk geen probleem zou zijn om het zelfs helemaal eens op te gaan geven. Ik voelde me rustig en blij toen ik eenmaal deze beslissing genomen had. We zijn als mensen gewoontedieren, maar eenmaal je een patroon doorbreekt, kan je wonderlijke dingen tegenkomen.  Het gaf me gewoon zoveel rust, gemoedsrust, te weten dat ik het eigenlijk niet nodig heb. En is dat niet met veel dingen zo?

Er zijn heel wat onderzoeken gebeurd naar de eigenschappen van cacao.   Er zijn heel wat voor- en ook misschien nadelen.   Maar daar heb ik het niet over… het gaat hier over een jarenlange ingesleten gewoonte die ik vaarwel heb kunnen zeggen. Het leven hoeft niet gecompliceerd te zijn.

Misschien heb jij zo’n gewoonte waar je eigenlijk vanaf wil?

Als je voelt dat jij met alles oké bezig bent, dan is het goed. Bij mij was het niet zo, en vandaar de verandering.

Je kan jezelf een duwtje geven

Ontdek vooral wat werkt voor jou (ook in het gezond eten of meer bewegen). Je kan jezelf eens een duwtje geven van tijd tot tijd. Stap uit die comfortzone.

Aristoteles vond over gelukt zijn in het leven dat je op een evenwichtige manier en in alle opzichten je menselijke vermogens en je karakter hebt ontwikkeld. Dat kan door steeds te zoeken naar het juiste midden tussen het teveel en het tekort, door wel moedig te zijn bijvoorbeeld, maar niet bang of overmoedig. En dat kan je oefenen…

Oefen er maar op los

Oefen er maar eens op los, met vanalles… (cacao was hier een voorbeeld, maar ik ben er zeker niet alleen mee). Het is iets wat we te weinig doen… En op de duur lukt het beter en beter. Wie weet wat er nog allemaal kan groeien bij jezelf als je die ingesleten gewoonten van je kan afschudden, en eens niet op automatische piloot leeft.

686 keer bekeken